Kwas mlekowy (lactic acid) w kosmetykach
Kwas mlekowy to łagodny kwas AHA, który w kosmetykach złuszcza martwe komórki naskórka, wygładza skórę i jednocześnie wiąże w niej wodę. Ostrożność powinny zachować osoby o skórze suchej, wrażliwej i z trądzikiem różowatym, bo w wyższych stężeniach i przy niskim pH może szczypać, a jak każdy kwas AHA zwiększa wrażliwość skóry na słońce.
Inne nazwy: LACTIC ACID, kwas L-mlekowy
Ocena Frankly dla typu skóry
Łagodne kremy z kilkoma procentami kwasu mlekowego często nawilżają suchą skórę, ale tonik lub peeling o niskim pH może ją przesuszyć i podrażnić. Zacznij od niskiego stężenia, stosuj go co drugi dzień i odstaw, jeśli skóra piecze.
Delikatne złuszczanie wygładza szorstką powierzchnię skóry tłustej i wyrównuje jej koloryt. Na ilość sebum kwas mlekowy nie wpływa.
W typowych stężeniach skóra mieszana zwykle dobrze go znosi. Jeśli policzki są suchsze niż strefa T, mocniejszy produkt możesz nakładać tylko na czoło, nos i brodę.
Kwas złuszczający może szczypać i zaczerwieniać skórę wrażliwą, zwłaszcza przy niskim pH. Jeśli chcesz go wypróbować, wybierz niskie stężenie i najpierw sprawdź produkt na małym fragmencie skóry.
Nie zatyka porów, a łagodne złuszczanie może pomóc utrzymać ich ujścia drożne. Nie zastąpi jednak składników o udowodnionym działaniu przeciwtrądzikowym.
Kwasy AHA mogą nasilać pieczenie i rumień przy trądziku różowatym. Bezpieczniej jest unikać toników i peelingów z kwasem mlekowym, a o złuszczaniu porozmawiać z dermatologiem.
Tak ocenia ten składnik aplikacja Frankly dla danego typu skóry. „Korzystny” znaczy, że składnik pomaga tej skórze, „Neutralny”, że nie ma dla niej szczególnych plusów ani zastrzeżeń, „Plusy i minusy”, że ma i zalety, i wady, a „Ostrożnie”, że może ją podrażniać lub jej szkodzić. W aplikacji ocena uwzględnia też Twoje problemy skórne i wrażliwości.
Czym jest kwas mlekowy
Kwas mlekowy należy do alfa-hydroksykwasów (AHA). W kosmetykach występuje zwykle w formie L, otrzymywanej przez fermentację cukrów, i bywa opisywany na etykiecie jako LACTIC ACID. Jego cząsteczka jest większa niż cząsteczka kwasu glikolowego, dlatego wnika w naskórek wolniej i zwykle jest lepiej tolerowany.
W składzie pełni kilka ról: reguluje pH (funkcja buforująca), wiąże wodę jako humektant i poprawia kondycję skóry. Ta sama substancja może więc być składnikiem pomocniczym w kremie albo głównym składnikiem aktywnym w peelingu kwasowym - decyduje stężenie i pH.
Jak działa na skórę
Kwas mlekowy rozluźnia połączenia między zrogowaciałymi komórkami, dzięki czemu skóra staje się gładsza, a koloryt bardziej wyrównany. W badaniu z grupą kontrolną krem z 8% L-kwasu mlekowego stosowany przez 22 tygodnie zmniejszał szorstkość i przebarwienia skóry z oznakami fotostarzenia. W innym badaniu stężenie 12% poprawiało gładkość i jędrność, a 5% działało głównie na powierzchni naskórka.
Kwas mlekowy różni się od innych kwasów tym, że wyraźnie nawilża. Badania pokazują, że L-kwas mlekowy zwiększa ilość ceramidów w warstwie rogowej i wzmacnia barierę naskórka, dlatego od lat stosuje się go w preparatach na suchą, szorstką skórę.
Bezpieczeństwo i typowe stężenia
W kremach nawilżających kwas mlekowy występuje zwykle w stężeniu kilku procent, a w tonikach i serach złuszczających w stężeniu około 5-10%. Wyższe stężenia przy niskim pH mogą wywołać szczypanie, zaczerwienienie i łuszczenie. Kwasy AHA mogą też zwiększać wrażliwość skóry na promieniowanie UV, dlatego w trakcie ich stosowania warto codziennie używać filtra przeciwsłonecznego.
Komitet naukowy UE zaproponował, na zasadzie ostrożności, stosowanie kwasu mlekowego w kosmetykach dla konsumentów do 2,5% przy pH co najmniej 5,0. To zalecenie, a nie przepis prawa, dlatego na rynku są produkty o wyższym stężeniu. Aplikacja oznacza go jako składnik, który dla skóry suchej, wrażliwej i z trądzikiem różowatym może działać drażniąco.
Przepisy UE
Kwas mlekowy nie ma osobnego wpisu w załącznikach rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, więc prawo UE nie określa dla niego maksymalnego stężenia. Komitet naukowy SCCNFP w stanowisku SCCNFP/0799/04 (2004) podtrzymał zalecenie z 2000 roku: w produktach dla konsumentów do 2,5% przy pH co najmniej 5,0, z ostrzeżeniem przed kontaktem z oczami i zaleceniem ochrony przed słońcem. Jest to rekomendacja naukowa, a nie wiążący limit.