Kumaryna (coumarin) w kosmetykach
Kumaryna to składnik zapachowy o słodkim aromacie świeżo skoszonego siana i wanilii, występujący naturalnie między innymi w bobie tonka, który w kosmetykach służy wyłącznie do nadania zapachu. Jest potwierdzonym alergenem kontaktowym, dlatego uważać powinny osoby ze skórą wrażliwą i z alergią na zapachy.
Inne nazwy: COUMARIN
Ocena Frankly dla typu skóry
Frankly przypisuje kumarynie umiarkowany potencjał drażniący, na który sucha skóra z osłabioną barierą może reagować szczypaniem. Przy przesuszeniu lepiej sprawdzają się kosmetyki bezzapachowe.
Kumaryna nie jest uważana za komedogenną i nie wpływa na sebum, a w formule odpowiada tylko za zapach.
Przy skórze mieszanej bez alergii na zapachy zwykle nie ma znaczenia, czy kosmetyk ją zawiera.
To potwierdzony alergen kontaktowy, a skóra wrażliwa reaguje na zapachy częściej niż inne. Jeśli uczula Cię mieszanka zapachowa II, szukaj kumaryny w składzie za słowem PARFUM.
Dla skóry trądzikowej ważniejsza jest reszta formuły, bo sam dodatek kumaryny nie zatyka porów.
Zapachy mogą nasilać pieczenie i rumień przy trądziku różowatym. W okresie zaostrzeń najlepiej odstawić produkty z parfum i kumaryną.
Tak ocenia ten składnik aplikacja Frankly dla danego typu skóry. „Korzystny” znaczy, że składnik pomaga tej skórze, „Neutralny”, że nie ma dla niej szczególnych plusów ani zastrzeżeń, „Plusy i minusy”, że ma i zalety, i wady, a „Ostrożnie”, że może ją podrażniać lub jej szkodzić. W aplikacji ocena uwzględnia też Twoje problemy skórne i wrażliwości.
Czym jest kumaryna
Kumaryna (COUMARIN) to związek aromatyczny obecny naturalnie w bobie tonka, turówce wonnej, przytulii wonnej i cynamonie kasja. Jej zapach kojarzy się z sianem, wanilią i migdałami. W perfumerii stosuje się zwykle kumarynę syntetyczną, a w kosmetykach znajdziesz ją w perfumach, balsamach, mydłach i kosmetykach do kąpieli.
Na etykiecie kumaryna pojawia się zwykle na końcu listy składników, za słowem PARFUM, gdy jej stężenie przekracza próg oznakowania. Często towarzyszy zapachom określanym jako waniliowe, orientalne lub tytoniowe.
Kumaryna jako alergen
Komitet naukowy UE (SCCS) zalicza kumarynę do potwierdzonych alergenów kontaktowych szczególnej troski, w kategorii od 101 do 1000 opisanych przypadków. Jednocześnie w testach na zwierzętach (test LLNA) kumaryna okazała się bardzo słabym alergenem. Mimo to w praktyce klinicznej reakcje na kumarynę są notowane regularnie.
Kumaryna wchodzi w skład mieszanki zapachowej II, którą dermatolodzy stosują w testach płatkowych, więc alergię na nią można łatwo potwierdzić.
Jak ocenia ją aplikacja
Frankly oznacza kumarynę jako alergen i przypisuje jej umiarkowany potencjał drażniący. Dlatego dla skóry wrażliwej, suchej i z trądzikiem różowatym pokazuje ocenę „Ostrożnie”, a dla pozostałych typów skóry ocenę „Neutralny”.
Literatura opisuje kumarynę głównie jako alergen kontaktowy, a nie substancję drażniącą w stężeniach stosowanych w kosmetykach. Osoby bez alergii na zapachy zwykle nie muszą jej unikać.
Przepisy UE
Kumaryna jest wymieniona w załączniku III rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 (poz. 77). Musi być podana z nazwy w wykazie składników, gdy jej stężenie przekracza 0,001% w produktach niespłukiwanych i 0,01% w produktach spłukiwanych. Rozporządzenie Komisji (UE) 2023/1545 rozszerzyło obowiązek osobnego oznaczania na kilkadziesiąt kolejnych alergenów zapachowych: produkty wprowadzane na rynek od 31 lipca 2026 roku muszą spełniać nowe zasady, a starsze mogą być udostępniane do 31 lipca 2028 roku.